Eerder op mijn blog kon je lezen over onze kinderwens en dat het voor ons helaas niet vanzelfsprekend is. De kop is er af! Wij hebben onze eerste afspraak in het ziekenhuis gehad. Ik vond het spannend en zag er best wel tegenop waarom weet ik niet. Ik weet dat er nog veel meer ziekenhuisbezoekjes komen, maar we doen het voor een goed doel toch? Ergens vergt het toch veel energie van een mens.
Precies één jaar geleden werd er bij mij PCOS geconstateerd,
de gynaecoloog had hier nog wat twijfels bij vandaar dat ik ook moest
bloedprikken. Het blijkt dus wel hoe snel de huisarts je naar het ziekenhuis stuurt
en hoe snel er eigenlijk een diagnose wordt gesteld. Raar toch? Een jaar lang
hebben wij in onzekerheid en verdriet geleefd. Ik hoop dat hier gauw
duidelijkheid in komt.
Het blijft nog steeds spannend hoor. 19 maart moeten wij
weer naar het ziekenhuis voor een inwendige echo. Er wordt gekeken hoe mijn
baarmoeder en eierstokken er uit zien. Uiteraard wordt de uitslag van het
bloedonderzoek ook besproken, maar dit is niet het enige. Het zaak je van
manlief wordt ook getest en ook dit wordt besproken.
Nog een weekje afwachten in spanning en kijken wat hieruit
komt. In het volgend blogbericht zal ik uitgebreid vertellen over wat PCOS is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten